Mag een paard pompoen? Wat erin zit en waar je op let

Een pompoen bestaat vooral uit water: een oranje pompoen voor 92 procent, een flespompoen (butternut) voor 86 procent. In 100 gram zit maar 2 tot 3 gram suiker. Dat klinkt weinig, en per hapje is dat ook zo.

Stel je voor dat je al het water uit een pompoen zou kunnen knijpen. Er blijft dan maar een klein hoopje over. En dat hoopje bestaat voor ongeveer 70 procent uit suiker en zetmeel.

Dat hoopje noemen we droge stof. Wat dat precies is en waarom je voer daarop vergelijkt, lees je in Droge stof. In de tabel zie je hoe pompoen zich verhoudt tot ander voer.

In de eerste kolom staat hoeveel suiker en zetmeel (S&Z) er in het voer zit zoals je het geeft, net als op een etiket. In de tweede kolom staat hoeveel het is als je het water wegdenkt.

Bij pompoen is een groot deel van de S&Z zetmeel. Dat proef je niet, en daarom voelt pompoen niet als iets zoets. Voor je paard telt het wel mee. Daarom kijkt Voerkunde altijd naar suiker en zetmeel samen. Waarom dat zo is, lees je in Suiker & zetmeel.

Voor pompoen is geen officiële energiewaarde (EWpa) bekend, want het CVB heeft pompoen nooit onderzocht. Ter vergelijking: een kilo wortel, die in samenstelling op pompoen lijkt, levert 0,14 EWpa, en een warmbloed van 600 kg heeft voor onderhoud zo'n 5 EWpa per dag nodig. Een handje pompoen doet voor de energie in het rantsoen dus vrijwel niets. Meer over energie lees je in Energie (EWpa).

Een handje pompoen levert weinig suiker, zetmeel en energie. Daarnaast heeft pompoen een voordeel dat je aan de kleur al ziet: hij zit vol bètacaroteen. Je paard maakt daar vitamine A van, die het onder meer nodig heeft voor de ogen, de huid en de botten.

In de wei haalt je paard bètacaroteen vooral uit vers gras. In hooi gaat het tijdens het drogen en bewaren grotendeels verloren. Staat je paard in de winter vooral op hooi, dan is een handje pompoen een kleine, natuurlijke aanvulling. Het vervangt geen krachtvoer of supplement.

Een paard is gemaakt om de hele dag te grazen en hooi te eten. Dat zijn stevige vezels, die bacteriën in de dikke darm rustig afbreken. Pompoen heeft juist zachte vezels, zoals pectine, die heel snel worden afgebroken. Dat is niet erg, maar het is anders dan wat de darmen gewend zijn. Een paar stukjes kan geen kwaad. Een emmer vol in één keer wel.

1. Alleen pompoen die je zelf ook zou eten. Sierpompoenen en kalebassen zien er onschuldig uit, maar kunnen bittere stoffen bevatten: cucurbitacines. Die zijn giftig en kunnen flinke buikklachten geven. Koop je pompoen dus bij de groenteboer of in de supermarkt. Proef je een bittere smaak? Weggooien.
2. De pompoen van de voordeur blijft daar. Ik snap de gedachte: na Halloween is de pompoen toch over. Maar een uitgeholde pompoen die dagen buiten heeft gestaan, gaat van binnen schimmelen voordat je er iets van ziet. En bij versiering weet je niet of het een eetbare soort is.
3. Rasp hem of snijd lange repen. De steel kan je paard slecht kauwen, haal die er altijd af. De schil is hard: haal hem eraf of rasp hem fijn mee. Kleine harde blokjes kunnen bij een schrokker in de slokdarm blijven steken. Raspen is het veiligst, en geraspte pompoen meng je makkelijk door een slobber.

1. Pompoen is vooral water. Daardoor zit er per hapje weinig suiker en zetmeel in.
2. Maar wat er naast het water in zit, is vooral suiker en zetmeel. Meer dan in een wortel.
3. Een handje is dus prima als traktatie, maar suikerarm is het niet.
4. Pompoen bevat veel bètacaroteen. Daar maakt je paard vitamine A van.
5. Geef alleen eetbare, verse pompoen. Geen sierpompoen en niet de pompoen van de voordeur.

Ik bakte samen met mijn dochter pompoenkoekjes voor Lulu en Nanook. Het recept en de video vind je hier: Pompoenkoekjes voor paarden.